Dansen om te ontsnappen

Het duurde lang voor ik de keus had gemaakt om te kiezen voor dans. Klassiek ballet om precies te zijn. Deze vorm van dans is niet altijd een interesse van mij geweest, maar het dansen in zijn algemeenheid wel. Zeker wel. Als kind danste ik liever binnen de veilige muren van mijn slaapkamer. Daar deed ik de pasjes die ik zag op de televisieshows of in de muziekclips. Omdat het zo’n liefhebberij van mij was, deed ik weleens een proefles bij de dansschool in mijn woonplaats, maar uiteindelijk koos ik voor de vrijheid van mijn slaapkamer.

Tot een paar jaar geleden, toen ik voelde dat dans altijd in mij leefde. Dat ik bij muziek altijd dans voelde. In gedachte zag ik de danspassen die ik wilde maken, maar in de praktijk nooit kon uitvoeren. Tien jaar geleden ging ik ervoor en volgde ik mijn eerste balletles. Na een jaar stopte ik ermee. Een duidelijk reden heb ik niet, alleen dat ik nog erg zoekende was en voor mijn gevoel was ballet het gewoon nog niet. Daarna heb ik jarenlang gedanst bij de sportschool. Zumba, Body Jam, Sh’bam. In die jaren waren deze dansen perfect voor mij.

Ongeveer anderhalf jaar geleden besloot ik toch weer de stap naar klassiek ballet te wagen. Inmiddels merk ik tot mijn plezier dat de bewegingen mij langzaam eigen worden. Sinds een half jaar heb ik zelfs de spitzen aangeschaft. Vreemd genoeg voelde ik toen dat dit bij mij hoort. Klassiek ballet met al zijn pracht en praal. Naast de sierlijkheid vereist het ook een extreme kracht van je lichaam. Er worden onnatuurlijke bewegingen van je gevraagd die voor mij voelen als een fantastische uitdaging voor mijn lichaam.

Na een dag werken is het vaak moeilijk mij te concentreren op deze lessen. Toch besef ik iedere week weer dat ik mij hier goed bij voel. Dat dit de beste ontsnapping en ontspanning is na een lange dag werken op kantoor. Eigenlijk had dit mijn werk moeten zijn. Het doet mij goed om een avond in de week te dansen op de muziek, alsof ik weer terug ben in mijn slaapkamer.

Liefde in een harde wereld, een bewuste keuze

De wereld is hard, keihard. Dit zal nooit veranderen. Het is aan onszelf om te beslissen hoe we hier mee omgaan. Voor mijzelf is dat tot op de dag van vandaag een strijd. Zo sta ik regelmatig voor de keus om mee te gaan in de harde samenleving of om toch te kiezen voor een rustigere vredige manier.

Wanneer je veel negatieve confrontaties ervaart, dan is de neiging om dit gedrag te kopiëren groot. Tenslotte val je minder op als je hetzelfde bent als de massa. Zo betrappen we ons vaker op kopieergedrag, hoewel we vaak niet eens weten waarom voor dat specifieke gedrag is gekozen. Omdat de anderen dat ook doen, wordt dan gezegd. Of dit terecht is, wordt zelden afgevraagd. Mensen die uitzonderingen zijn, vallen op en zijn daardoor een makkelijker doelwit voor de massa. Daarom lijken veel mensen op elkaar en wie zich weet aan te passen, zal overleven. Oftewel, keihard worden in deze harde wereld.

Deze houding is echter niet voor iedereen weggelegd. Zo ook niet voor mij. Al heb ik er bewust voor gekozen niet mee te gaan in de keiharde houding die om mij heen ontstond. Met name ten tijde van de recessie merkte ik de veranderingen op de werkvloer. Er werd meer geëist, de zaken gaan niet goed en alle werknemers voelen de druk en dreiging van de economie. Door alle stress gaan mensen zich op elkaar afreageren. Wie het hardst schreeuwt en duwt, die wint. Zo simpel is het. Ik keek ernaar, liet alle nare reacties over mij heen komen en besloot niet toe te geven. Of het mij meer zou hebben gebracht als ik mij net zo had gedragen, dat vermoeden heb ik niet.

Bron: Pinterest

Te midden van de chaos koos ik voor de rustige vredige manier. Dit bedoel ik niet zweverig of naïef. Zeker niet, want ik besefte wel degelijk dat ik daarmee de strijd niet ging winnen. Of dat het ten koste ging van mijzelf. Maar ik weigerde om net zo naar en hard te worden als de mensen om mij heen. Zelf voelde ik hoe ellendig dit aankwam. Ik vond het niet nodig, om dat een ander aan te doen. Natuurlijk werd het mij soms te veel, nog steeds, en dan kan ik dit niet verbergen. Maar over het algemeen hield ik mij rustig en vriendelijk. Hier sta ik nog steeds achter. Er zijn genoeg mensen die kiezen voor de harde weg. Des te meer redenen voor mij om een andere weg in te slaan, waarbij ik al die anderen achter me laat. Nee het is niet naïef, het is een bewuste keuze, iedere dag weer.

Warrior staat voor de strijd voor liefde. Om te kiezen voor het goede, ondanks al het slechte om je heen.