Layla ~ 13 ~ Uit Liefde


Het is de een na laatste dag. Fleur houdt Layla gezelschap bij een fotosessie. Zoals altijd vindt ze het ontzettend gaaf om te zien. Met name hoe haar beste vriendin dit allemaal toch maar doet. Fleur is niet bang voor de camera, maar zoals Layla poseert is gewoonweg professioneel en artistiek. Als Layla weer moet wachten op de volgende shoot, legt Fleur een deken over haar heen.

            ‘Je doet het echt knap’, zegt Fleur. ‘Je bent heel fotogeniek, maar ook professioneel. Heb je vroeger veel modellenwerk gedaan?’

            ‘Vroeger?’ Vraagt Layla afwezig.

            ‘Ja ehm toen we op de middelbare zaten’, probeert Fleur voorzichtig.

            ‘Zoiets’.

            ‘Zoiets’. Fleur durft niet verder te vragen. Layla is altijd erg gesloten over haar jaren bij haar laatste pleeggezin. In die tijd al, want Fleur hoorde te laat dat Layla al ondergebracht was bij een nieuw gezin. Als ze dat al geweten had, dan had dat veel moeilijkheden kunnen voorkomen. Nu weet ze dat er een reden is dat Layla die tijd verborgen hield, maar de exacte reden weet Fleur tot de dag vandaag nog steeds niet.

            ‘Lay…’

            ‘Hmm…’

            ‘Heb je nog gevoelens voor pa?’ Fleur merkt dat Layla haar deken strakker om zich heen doet. ‘Ik heb het wel gemerkt met de feestdagen en ik liet je veel alleen met hem. Of eigenlijk mijn ouders, alleen was ma steeds weg hoorde ik later. Is er iets gebeurd toen?’

            ‘We zijn weleens weggeweest. Nadat ik zo ziek was geweest, weet je nog?’

            ‘Door Roderick, ja dat weet ik’, knikt Fleur. ‘Waar gingen jullie heen?’

            ‘Gewoon een stuk rijden, niet bijzonders. Dat doet je vader soms, als hij afleiding nodig heeft. Waarom vraag je of ik nog gevoelens voor hem heb?’

            ‘Heb je toen niet met hem…’

            ‘Nee. Ik was te ziek’.

            ‘Oh. Anders wel?’

            ‘Fleur waar wil je heen?’

Voordat Fleur kan antwoorden, wordt Layla alweer opgeroepen. Al drie jaar lang merkt Fleur dat er iets speelt tussen Layla en haar vader. Geen verleidingen of geflirt. Eerder een sterke aantrekkingskracht, waar beiden tegen vechten. Maar Fleur zag ook dat Layla te beschadigd was, om werkelijk erop in te gaan. De enige manier die Layla wist, was door ruzie te zoeken met Frank. Maar sinds Layla terug is in hun leven, is Frank milder. Niet meer de grote Frank Vlorensteijn, maar juist meer bescheiden. Nog steeds de harde werker, maar niet meer de man die uit is op macht en succes. Wel het behoud van het imperium voor de bescherming van de familie.

            Zodra Layla voor de camera staat, pakt Fleur haar telefoon. Ze weet wat ze moet doen. Niet alleen uit verplichting, maar ook uit liefde.

            ‘Fleur’.

            ‘Dag Maurits’.

            ‘Waarom nam je niet op? Waar ben je?’

            Voordat ze antwoord, kijkt Fleur naar Layla. ‘Ik zag je met Annabel, de avond van het feest in het magazijn’. Ze hoort Maurits naar adem happen. ‘Niet bang zijn, Ritz. Maar we moeten praten. Over Layla. En mij. Over wat ik heb gedaan’.

Ivy ~ Changed behavior

That moment with him, changed everything for me. Not because of the flirtations, but because I never thought he would be that kind of man. Never have I met a person like that, let alone a flirtation with me. Call me naive and maybe I am. I was at that moment, but I wanted to forget and I felt safe.

His behavior made me angry and I pointed it out to him. He will never have a chance. Certainly not with me. So I made him uncomfortable. It was dangerous I know, but we were not alone. After that his son changed the day. He liked how I handled his father and he liked me.

Never would I have thought that would be the way to conquer the heart of the man I adored. Of course I know better, but love. Regardless of my own pain, I decided to jump again. And if I looked in his eyes, I knew it was the place where I should be.

Liefde als een onzichtbaar wapen

Zaterdag 19 mei 2018 stond helemaal in het teken van het huwelijk in Engeland, prins Harry en Meghan Markle. Inmiddels is er veel over gezegd en geschreven, maar niemand kon meer om de liefde heen. Niet alleen de liefde van het echtpaar of de speech van de Amerikaanse bisschop. De liefde die mij is blijven hangen is die van haar moeder Doria Ragland. Haar liefde ging verder dan die van de liefde voor haar dochter, of als moeder. Zij heeft bewezen dat je met liefde veel kan bereiken. Liefde en kracht weliswaar, want er is veel kracht voor nodig geweest om vast te houden aan liefde als je veel negativiteit beleefd en ervaart.

 

Harry & Meghan

Dat ga je namelijk tegenkomen en een echtpaar als Harry en Meghan zeker. Die staan zo blootgesteld aan de wereldwijde aandacht. Geheid dat er veel negatieve meningen van zich laten horen. Natuurlijk bestaat er iets als vrijheid van meningsuiting. Door de sociale media is dit echter nog harder en kwetsender. Niet alleen de woorden van de media worden bekend, maar ook van de minder bekende mensen. Ook die woorden krijgen een geluid van de media. Hier zijn ze zeker al tegenaan gelopen en dat zal alleen maar meer worden. Er is veel liefde nodig om daarin sterk te staan. Als individu en als echtpaar.

De vraag is hoe je daarmee omgaat. Natuurlijk kan liefde een grote kracht zijn, om je ertegen te weren. Wanneer je dit gebruikt als manier om je sterk te maken, dan wordt dit niet altijd gezien. Het is een onzichtbaar wapen, waarvan het effect vaak op lange termijn zijn vruchten gaat afwerpen. Daar komen we weer terug bij Doria Ragland. Vernedering en racisme zijn veel voorgekomen in haar leven. In de media zijn hier enkele voorbeelden van gegeven, maar dat zijn er maar een paar uit het hele leven van Doria Ragland. Uiteindelijk heeft de vrouw zich ontwikkeld als sociaal werkster en yogalerares. Ze komt over als een kalme vrouw, die trouw is aan zichzelf. In uiterlijk en innerlijk.

Kiezen voor de vredige weg is moeilijk, het vraagt ontzettend veel. Het is niet voor iedereen weggelegd om deze weg te kiezen en ook niet om deze weg vol te houden. Voor sommige mensen kost het de gezondheid als zij de negativiteit niet besluiten te verweren met negativiteit. Iedereen kiest de weg die bij hem past, maar de wereld zal beter een mooier zijn als meer toegeven aan de kracht van liefde met daarbij de liefde voor onszelf. Geen vernedering, geen haat, geen geweld. Gewoon liefde. We zijn ermee geboren. Zo moeilijk moet het dan toch niet zijn?