Laat gewoon los

Een keer per week volg ik een balletles. Voor mijn gevoel te weinig, want ik vind het geweldig. De les duurt 1,5 uur. Dit lijkt lang, maar het is te kort om werkelijk te genieten van het dansen. Dat lukt me pas na ongeveer een uur. Dan besef ik dat ik de passen op een gegeven moment moet loslaten. Vertrouwen op wat ik heb geleerd en de muziek volgen. Tellen doe ik eigenlijk niet eens tijdens het dansen. Ik volg de maten van de muziek, onthoud de klanken waar de passen bij horen. De balletles begint met een sessie aan de barre. De laatste les moest op een voet op mijn tenen blijven staan, het andere been naar voren omhoog. Vervolgens ook een keer opzij en naar achteren. Alle keren bleef je op een been op de tenen staan. Bij deze houding zal vast een prachtige Franse naam horen, helaas is me deze even ontschoten. Krampachtig hield ik de eerste keren aan de barre vast, zoekende naar mijn balans. Dit vond ik dus niet, waarop de docente zij ‘laat gewoon los’.

Gedwongen of gewenst

‘Laat gewoon los’, ze had gelijk. Het hielp. Soms moet je gewoon loslaten zei ze. Niet wachten op de balans, maar loslaten en maar zien wat je bereikt. Dat klinkt doodeng en ik stond gewoon in een danszaal met een barre naast me. Het dagelijkse leven vraagt en dwingt je met enige regelmaat tot loslaten. Iets wat we eigenlijk allemaal eng vinden. Diep van binnen willen we allemaal soms los zijn van alles. Onze baan opzeggen, het huis verkopen en vertrekken naar een ver oord.

Achterlaten

Sommige mensen doen dat. Die verkopen alles en beginnen een restaurant of B&B in het buitenland. Verschillende televisieprogramma’s besteden hier aandacht aan. Lacherig of vol bewondering kijken we het aan. Verbijsterd over hoe mensen een voorspelbaar leven achterlaten voor een leven in puin vol onzekerheden. Veel dromen ervan, maar blijven jarenlang toch braaf naar kantoor gaan. Ergens geeft dat ons natuurlijk zekerheid. We weten waar we aan toe zijn. Maar al te graag houden we ons vast aan dat kantoor en de loonstrook. We kunnen er altijd op terugvallen en het is de basis van ons bestaan, ons balans.

Duidelijkheid

Als je iemand bent die hier vrede mee heeft, prima. Sommige mensen hebben deze voorspelbaarheid en duidelijkheid nodig om zichzelf staande te houden. De rust en regelmaat is voor velen zeer belangrijk en moet zeker niet onderschat worden. Loslaten is voor deze mensen pijnlijk. Met name als het gaat om een vertrouwde kwestie. Des te erger is het als zij gedwongen worden om de vertrouwde omgeving te verlaten. Gebeurtenissen met verlies en verlaten kunnen dan zeer heftig binnenkomen.

Kies jouw moment

Loslaten. Ja, soms moet je dat gewoon doen. Maar eens in de zoveel tijd voelt die barre gewoon erg prettig om je aan vast te houden. Het liefste bepaal je zelf wanneer je loslaat. Als jij er aan toe bent. Als het jou moment is. Als je dan valt, dan is het je eigen gekozen avontuur.

Dansen om te ontsnappen

Het duurde lang voor ik de keus had gemaakt om te kiezen voor dans. Klassiek ballet om precies te zijn. Deze vorm van dans is niet altijd een interesse van mij geweest, maar het dansen in zijn algemeenheid wel. Zeker wel. Als kind danste ik liever binnen de veilige muren van mijn slaapkamer. Daar deed ik de pasjes die ik zag op de televisieshows of in de muziekclips. Omdat het zo’n liefhebberij van mij was, deed ik weleens een proefles bij de dansschool in mijn woonplaats, maar uiteindelijk koos ik voor de vrijheid van mijn slaapkamer.

Tot een paar jaar geleden, toen ik voelde dat dans altijd in mij leefde. Dat ik bij muziek altijd dans voelde. In gedachte zag ik de danspassen die ik wilde maken, maar in de praktijk nooit kon uitvoeren. Tien jaar geleden ging ik ervoor en volgde ik mijn eerste balletles. Na een jaar stopte ik ermee. Een duidelijk reden heb ik niet, alleen dat ik nog erg zoekende was en voor mijn gevoel was ballet het gewoon nog niet. Daarna heb ik jarenlang gedanst bij de sportschool. Zumba, Body Jam, Sh’bam. In die jaren waren deze dansen perfect voor mij.

Ongeveer anderhalf jaar geleden besloot ik toch weer de stap naar klassiek ballet te wagen. Inmiddels merk ik tot mijn plezier dat de bewegingen mij langzaam eigen worden. Sinds een half jaar heb ik zelfs de spitzen aangeschaft. Vreemd genoeg voelde ik toen dat dit bij mij hoort. Klassiek ballet met al zijn pracht en praal. Naast de sierlijkheid vereist het ook een extreme kracht van je lichaam. Er worden onnatuurlijke bewegingen van je gevraagd die voor mij voelen als een fantastische uitdaging voor mijn lichaam.

Na een dag werken is het vaak moeilijk mij te concentreren op deze lessen. Toch besef ik iedere week weer dat ik mij hier goed bij voel. Dat dit de beste ontsnapping en ontspanning is na een lange dag werken op kantoor. Eigenlijk had dit mijn werk moeten zijn. Het doet mij goed om een avond in de week te dansen op de muziek, alsof ik weer terug ben in mijn slaapkamer.