Royal escape to fairytales

There are more ways for me to escape from my own life when I need to. One of those things are royals. We always describe them as fairytales. They are expected to fulfill a picture we only know from stories. The prince and the princess. King and queen. And love, lots and lots of love. However, history has shown that it wasn’t always love between these characters. Money and power were mainly the reasons for royal marriages. This changed a little bit in the 20th century and more in 21st. Actually, the 21st century shows us that love can conquer all.

Our own king Willem-Alexander and Queen Maxima are a great example of love, the fairytale and the dream. Their picture of them together at Royal Ascot and the Garterday is new proof that they still enjoy being together. Before this event, other special moments of them were shown at their state visit in Germany and their visit to Sevilla. In Germany they were pictured holding hands, which is apparently unique for royals. Sevilla was a special occasion as they visited the Feria 20 years after the Kind and Queen met each other. This year they visited Sevilla with their three daughters, Amalia, Alexia and Ariane. What a great way to celebrate love!

These are the pictures I enjoy watching all the time. Just to see two people, being in love, even after all those years. And thinking that fairytales do exist, even if it’s just in a picture.

Angst: probleem of uitdaging?

Hoe vaak horen we dat we iets als een uitdaging moeten zien? Vaak. Nieuwe gebeurtenissen brengen altijd spanning met zich mee. We worden nerveus en zenuwachtig. Krijgen buikpijn. Worden misselijk. Trillen. Duizelingen. Allemaal lichamelijke klachten die gepaard gaan met angst. Daarnaast maken onze gedachten ons verwarrend. Er ontstaat een film van de gebeurtenis die in het vooruitzicht ligt. De beelden van de film veranderen continu, net als de geluiden. Er ontstaan meerdere films die niet op elkaar lijken en de een nog dramatischer dan de andere. Zenuwen noemen we dat. Als we die uiten, dan horen we: zie het als een uitdaging.

Een nieuwe ervaring beleven is nou eenmaal een verrijking in je leven. Je staat er op dat moment niet bij stil, maar nadat de gebeurtenis heeft plaatsgevonden merk je vanzelf dat je gegroeid bent. Daarom zeggen mensen dat, om je te stimuleren toch die ene stap te wagen. Ze weten dat je er spijt van gaat krijgen als je vanwege de angst voor het nieuwe. Het is zonde om door die angst een verrijkende ervaring te laten gaan.

https://www.pinterest.com/pin/459437599480466936/

Toch zijn er veel die niet om de angst heen kunnen. Waarbij de angst een te grote invloed heeft. Een beetje spanning en zenuwen zijn gezond om te ervaren. Wanneer het teveel gaat overheersen, dan kan je niet meer spreken van een uitdaging. Als je gaat overgeven of extreem duizelig wordt. Of extreem last hebt van nare gedachten over wat kan gebeuren. Er zullen veel mensen zijn die je proberen te helpen, maar soms kan je er niets aan doen. Hoe graag je ook wilt.

Het is dan makkelijk te spreken over een probleem. Laten we dat dit keer niet doen. Laten we zeggen dat je dan wel een uitdaging hebt. Een uitdaging om te zoeken naar andere verrijkende ervaringen die niet die angstige gevoelens naar boven brengen. Maar die jou blij maken, die je doen groeien. Het bestaat. Dat weet je. Als je diep in je hart kijkt en eerlijk bent naar jezelf, dan weet je hoe jij kan groeien en jouw eigen angst de baas kan zijn. Kijk in je hart, kijk in je ziel. Waar droomde je van als kind? Die dromen zijn het puurst. Die zijn jij, zonder angst maar met vreugde.

 

 

Yoga: de weg naar ontspanning

Om verschillende redenen heb ik besloten een nieuwe stap te zetten. De stap naar yoga. Dit gebeurt bij mij niet van de ene op de andere dag. Beslissingen maak ik nooit heel erg snel. Dat gaat gepaard met veel nadenken en onderzoekwerk. Het onderzoek houdt bij mij in, foto’s. Voornamelijk foto’s. Lang leve Pinterest en de immense hoeveelheid foto’s je daar kan vinden over uiteenlopende onderwerpen. Zo ook van yoga en al snel was ik geboeid door de bijzondere poses die ook zeer goed van pas kunnen zijn bij mijn andere passie, klassiek ballet. Yoga zal niet mijn passie worden, maar zeker wel een welkome aanvulling in mijn leven. Dat is al de moeite waard om een les te proberen.

De eerste yoga les

Dus reed ik afgelopen woensdag vol goede moed naar de sportschool om daar een les yoga te volgen. Easy Yoga wordt het daar genoemd. Volgens de omschrijving is de les perfect voor beginners. Het tempo is laag en de oefeningen zijn niet al te moeilijk. Perfect als je nooit aan yoga hebt gedaan. Ik kwam een kwartier eerder aan, dus besloot ik nog rustig gebruik te maken van de loopband in de fitnessruimte.

De kennismaking met yoga

Achteraf had ik beter direct naar de zaal kunnen gaan. Dan had ik al een goede plek kunnen uitkiezen. Toen ik vijf minuten voor tijd de zaal binnen kwam, zag ik namelijk al een behoorlijke groep in een halve cirkel in de zaal zitten. Sommigen op een eigen mat en anderen op een matje van de sportschool. Ik pakte een mat van het rek en vroeg vriendelijk aan een van de dames of er tussen kon zitten. Dat was prima zei ze en ik installeerde mij op de vloer. De aardige dame raadde mij aan om een deken te pakken. Dat was handig als we de ontspanningsoefeningen gingen doen. Het was fijn dat iemand mij een paar adviezen gaf. Braaf pakte ik een deken en wachtte het begin van de les af.

Met gesloten ogen

Het verloop van de les heb ik eigenlijk blindelings gevolgd. Alhoewel, niet helemaal. Het sluiten van de ogen was voor mij een nieuwe ongemakkelijke ervaring waar ik nog erg aan moest wennen. Dat is al het eerste leerpuntje. De rest van de oefeningen zijn mij behoorlijk meegevallen. Over het algemeen waren ze nieuw en ook de routine was nog onbekend, maar de omschrijving klopte woord voor woord. Het was niet moeilijk. Alles was makkelijk te volgen en ik hoefde mijn lichaam niet in allerlei ingewikkelde houdingen te forceren.

Stretch, rek en sta

Het voelde prettig eens iets anders met mijn lichaam te doen dan hardlopen, of dansen. Al gingen sommige
houdingen nog ongemakkelijk. Het ene been gebogen achter, het andere been gestrekt schuin opzij, een arm in je zij en de arm omhoog, en stretchen maar. Het lukte. Vanuit de zithouding weer in een staande houding met je handen tegen elkaar aan. Ik wiebel een beetje, want van zo snel van zitten naar staan word ik duizelig. Maar ik blijf staan gelukkig. Daarna mag een been omhoog, pak met je ene hand je voet bij de tenen en strek je been opzij. Dit leek een onmogelijke oefeningen, maar het lukte.

Een nieuwe weg

De yoga les vloog voorbij en al snel was het tijd voor de ontspanningsoefeningen. Ik besloot mijn deken onder mijn hoofd te leggen. Als ik op een zachte ondergrond lig, zal ik meer ontspannen zijn dacht ik. Dat klopte en het lukte mij zowaar om na een nieuwe les enigszins te ontspannen. Slapen ging ik niet, maar ik was wel even weg. En dat was een hele prestatie. Ontspannen is niet mijn sterkste kant. Er wordt gezegd dat je vanuit ontspanning de beste prestaties kan leveren en tot nieuwe inzichten kan komen. Dus wie weet. Ik ben er nog niet. Daar gaan de volgende yogalessen aan bijdragen. Namasté (daar moet ik ook nog aan werken).