Layla ~ 19 ~ Mooie dromen

‘Je wilt dat we haar familie worden?’ Vraagt Victoria. 

            ‘Ja. Ze zal het jullie niet makkelijk…’

            ‘Geen probleem’. Victoria onderbreekt Frank meteen die haar verbaasd aankijkt. ‘Jeetje, gaat het jullie daarom? Hebben jullie soms Maurits hier toe gezet?’

            ‘Zeg dimmen jij!’ Schreeuwt Beth ineens. ‘Wat denk je wel niet? Dat ik iemand vraag mijn dochter te belazeren? Nu moet jij heel goed oppassen!’

            Cynthia gebaart naar Victoria te stoppen. Niemand wilt Beth Vlorensteijn tegen zich hebben. Hoewel ze beiden een goed huwelijk hebben, kunnen zelfs Florian en Anton bezwijken voor de rare streken van Beth. Cynthia weet ook dat Victoria maar al te bang is daarvoor. Maar Victoria kan soms haar grenzen kwijt raken, net als Annabel.

            ‘Is alles goed hier?’ Layla staat in de lobby.

            ‘Ja uitstekend’, zegt Cynthia snel en ze loopt op Layla af. ‘Waar was je?’

            ‘Achter de schermen, Fleur helpen. Wisten jullie van dat idiote idee?’, vraagt Layla aan nu aan Frank en Beth. ‘Dat klinkt toch niet, de Layla Marquez prijzen. Nu moet ik ieder jaar opdraven bij dit gekke feest’.

            Er valt een stilte in de lobby, totdat Victoria in de lach schiet. ‘Alsof ik Ella hoor’, ze buigt voorover en blijft lachen.

            ‘Het is toch zo?’ Lacht Layla. ‘De Layla Marquez – prijzen. Ik word misselijk. Beth, bedenk snel een andere naam alsjeblieft’.

            ‘Hoe moeten we ze dan noemen? De Ella’s?’

            ‘Nee!’

            Nu klinkt er gelach door de gehele lobby, het ijs is enigszins gebroken. Net voordat Fleur binnenkomt, met Maurits en Annabel. ‘Lay, wat ben je nou weer aan het doen?’ Fleur heeft haar arm om Maurits heen. Naast haar loopt Annabel, maar die glipt snel weg en komt naast Layla staan.

            ‘Een andere naam verzinnen voor die gekke prijzen van je’.

            ‘Lay!’

            ‘Het zijn toch mooie prijzen, Layla?’ Het is Annabel. 

            ‘Mooie prijzen, ja. Mooie naam, bleeeeh’.

            Fleur proest het uit. ‘Daarom houd ik het bij die naam’, giert Fleur.

            Layla rolt haar ogen. ‘Ik moet het er maar mee doen’, maar ze geeft een knipoog. ‘Het is inderdaad een mooie beurs, Fleur. Dat heb je goed gedaan’.

            ‘Wij samen. Zonder jou was ik er nooit opgekomen’.

            ‘Dat is waar’, grijnst Layla. 

            Er komt een serveerster binnen met champagne. Allemaal pakken ze een glas. ‘Op Fleur’, zegt Layla. ‘En deze gek…mooie prijzen. Dat je maar veel dromen waar gaat maken’.

            ‘Dank je, Lay’.

            Ze proosten met elkaar en Frank ziet Fleur en Maurits een kus uitwisselen. De liefde is niet over, wel is het getekend met verdriet. Iets waar hij helaas zijn dochter niet voor kon behoeden. Met de toetreding van Layla, heeft hij dit wel enigszins kunnen verzachten. Een goede stap om zijn fouten uit het verleden recht te zetten, maar hij is ervan bewust dat dit niet alles goed maakt. De Layla Marquez – prijzen zijn het begin van een toekomst van Vlorensteijn en Layla Marquez.

Layla ~ 18 ~ Confrontatie

De families voelen zich niet op hun gemak. Ten Cate en Haghenaer. Beiden hebben meegekregen wat Fleurs voorwaarden waren, om weer terug te keren naar de vereniging en haar familie. Hoewel ze met haar voorwaarden, haar eigen toekomst behoorlijk veranderd, is dit toch een manier om deze toekomst zelf in de hand te hebben. Alleen is dat wel veroorzaakt na het incident met Maurits en Annabel. Daar zijn beide families zich van bewust.

            Fleur heeft er ook voor gezorgd dat dit deze avond duidelijk is gemaakt. De avond was gevuld met muziek en dans. Zelf danste ze ook mee op indrukwekkende nummers, waarmee ze zichzelf bijzonder neerzette. Met name een dans met Layla op een mix van nummers van Beyonce maakte ze indruk op het publiek, vooral de families Ten Cate en Haghenaer.

            Als Frank en Beth met ze in de lobby staan, is de spanning om te snijden. Annabel en Maurits zijn beide opgeroepen door de vereniging, dus die zijn niet bij de ouders. Dat geeft Frank en Beth de mogelijkheid ze toe te spreken.

            Cynthia spreekt echter als eerste. Dat is Cynthia Haghenaer, een flapuit, maar altijd binnen de grenzen van wat de contacten aankunnen. ‘Het spijt me vreselijk’. Ze haalt haar hand door haar haren. ‘Ik weet niet wat ik moet zeggen. We hebben hem toegesproken en gezegd dat hij duidelijk moet zijn naar Fleur’.

            ‘Cynthia, hier moeten zij zelf uitkomen’. Franks stem klinkt donker. ‘Fleur heeft ons dat gevraagd. Haar ruimte te geven. Dat neemt niet weg dat wij ook gevoelens hebben bij deze kwestie’.

            ‘Dat begrijp ik’. Cynthia kijkt nu naar Victoria en Anton. ‘Moeten jullie niet iets zeggen?’

            Maar op Victoria’s gezicht is niets meer dan wanhoop te lezen. ‘Ik had dit niet verwacht. Fleur is haar beste vriendin op het moment. Ik vertrouwde Annabel hierin. Ik weet werkelijk waar niet meer wat ik met die meid aan moet. Als dit een grotere degradatie betekent voor Van Melligen, dan begrijp ik dat’.

            ‘Van Melligen? Annabel is een Ten Cate’, zegt Beth niet begrijpend.

            ‘Dit is een actie van Van Melligen, geloof mij. Ik wil niet dat Ten Cate hierin getroffen wordt. Doe wat jullie willen, ik zal niet protesteren en de schuld dragen’.

            ‘Victoria, dat is niet nodig’, klinkt Frank kalm. 

            ‘Niet?’

            ‘Nee, maar wel op een aantal voorwaarden. Voor zowel Haghenaer als Ten Cate’. Frank houdt zijn rug recht. Hij ziet Beths afwachtende blik. ‘Jullie staan, samen met Vlorensteijn, voor de bescherming van Layla Marquez. Jullie zorgen voor haar goede positie als vriendin van Fleur zodat we haar, wanneer de tijd rijp is, kunnen laten toe treden tot Vlorensteijn’.

            ‘Wat? Ze heeft geen familie’, flapt Victoria eruit, maar ze krijgt een ellenboog van Cynthia.

            ‘Klopt, maar met jullie wel. Het is nog niet voldoende, voor de volledige toetreding, maar met Haghenaer en Van Melligen is het een goed begin’.

            ‘Van Melligen?’ Vraagt Anton. ‘Niet Ten Cate?’

            ‘Zoals Victoria zei’, begint Frank. ‘Dit is Van Melligen. Dat herken ik als geen ander’.

Layla ~ 17 ~ Fleurs gebaar

Zoals altijd hebben ze de beste plaatsen in de zaal. Dit keer zitten Frank en Beth recht tegenover het podium, maar vooraan. Fleur heeft de plaatsen voor ze geregeld. Soms hebben ze een eigen balkon, maar ze heeft er nu voor gekozen haar ouders tussen een gezelschap te zetten. Frank weet erom, Beth enigszins. Hij is zich een ongeluk geschrokken toen hij zijn dochter achter zijn bureau zag zitten, maar het was voor hem een kans om haar toe te spreken. Al lange tijd had hij Maurits’ gedrag door. Net als Fleur kon hij alleen niets bewijzen. Fleur heeft al het bewijs. Net als Frank. 

            ‘Frank. Beth’.

            Beth draait even haar gezicht zijn kant op, een moment knijpt hij zijn ogen samen. Hij staat meteen op en steekt zijn hand uit. ‘Dag Victoria. Anton’.

            Ook Beth schudt hen de hand. Achter hen verschijnt Annabel. Victoria duwt haar naar voren en ook Annabel geeft Beth en Frank een hand. Frank ziet Annabels ogen groter worden. Hij weet direct wie aan de andere kant van hem verschijnen. De familie Haghenaer, inclusief Maurits. Ze groeten elkaar vriendelijk. Voordat Frank Beth iets kan toefluisteren, voelt hij een hand op zijn schouder.

            ‘Frank, gorgeous’.

            Er is maar een die hem zo noemt. ‘Catherine’. Hij krijgt een zoen van Catherine van Haeren Seijst. Beth krijgt zowaar een omhelzing en ze maken een kort praatje met de ouders van Cedric. De zaal wordt voller.      

            Vanaf het balkon bekijkt Frank de andere gezinnen. De ouders van de studenten die minder tot geen bijdrage leveren aan de vereniging, maar van wie hun kinderen wel lid zijn geworden. Een aantal vallen onder Fleur, op initiatief van Fleur en voor deze studenten is dit optreden ook bedoeld. De opbrengst van de avond gaat naar vijf studenten die worden gewaardeerd voor hun inzet voor de vereniging. Het is een mooi doel, dat helemaal wordt georganiseerd door Fleur. 

            ‘Dag allemaal’. Ontspannen komt Fleur het podium oplopen en ze wordt direct ontvangen met een hard en luid applaus. ‘Welkom op deze avond. Fijn dat jullie er allemaal zijn, want het is een bijzondere avond. Vanavond ga ik voor het eerst vijf prijzen uitreiken aan studenten die zich hebben bewezen, als student en als jaargenoot. De studenten die geselecteerd zijn, komen niet uit een wereld waarin ik ben opgegroeid. Een wereld vol rijkdom en luxe. Als jong meisje was ik me daar bewust van, als puber even iets minder, maar sinds een paar jaar alleen maar meer. Door een bijzondere vriendin van mij. Een die al sinds haar jeugd het alleen doet en nu zelf’, Fleur houdt zich even stil. ‘Die nu zichzelf onderhoud. Ze studeert, ze werkt, ze danst en ze is ook nog een topvriendin. Daarom wil ik deze prijzen aan haar opdragen en benoem ik deze prijzen tot de Layla Marquez – prijzen van de vereniging’.

            ‘Dat meen je niet’, Beth kijkt opgewonden naar Frank. ‘Wist jij dit?’

            Frank knikt naar haar. ‘Ze vroeg mijn toestemming’.

            ‘Waarom?’

            ‘Fleur betaalt de prijzen uit haar fonds.’ Hij ziet Beths mond openvallen. ‘Het was dat of Parijs, lieverd. Alleen hiermee hield ik Fleur binnen Vlorensteijn, de vereniging en De La Reve’.

Layla ~ 16 ~ Ontdekking

Rolf liet haar niet zomaar gaan. In haar slaapkamer houdt ze het kaartje in haar hand die hij haar gaf. Zijn telefoonnummer. Ze zet het in haar telefoon en stuurt hem een bericht, om te laten weten zij het is. Tegen Layla vertelt ze niets. Maurits heeft een hockeykamp, dus die zal ze deze week niet zien. Twijfelend loopt ze door het appartement. Denkend aan Catherine. Ze kan het niemand vragen, ook Layla niet. Die zal ze teveel belasten met dit nieuws. Uiteindelijk pakt ze toch haar spullen en verlaat het appartement om naar haar ouders te gaan.

Eenmaal in het huis is er niemand. Ze besluit naar haar vaders werkkamer te gaan. Waarom weet ze niet goed, maar ze zoekt in zijn spullen. Wat zoekt ze? Ze weet het zelf ook niet. Aanwijzingen? Waarvoor? Van Layla? Dat hij toch met haar is geweest. Ze kan het niet voorstellen. Niet haar vader. Dan vindt ze een map in een la. Ze haalt het eruit en ziet allemaal foto’s van Layla. Sprakeloos staart ze ernaar. Het zijn alleen foto’s, maar veel heeft Fleur zelfs niet gezien. Het zijn allemaal nette foto’s, mooi ook.

Aarzelend zet ze zijn computer aan. Idioot genoeg raadt ze zijn wachtwoord meteen en ze heeft ineens toegang tot alle gegevens van haar vader. Vlorensteijn en het hele imperium. Ze opent zijn mail, veel is zakelijk of van familie, maar ze ziet een map Privé. Weer een wachtwoord. Die man is slim, maar dat is geen geheim. Het kan niet hetzelfde wachtwoord zijn, dus probeert ze een andere. Het lukt haar niet en ze durft het niet te vaak te proberen.

Hoewel ze bang is voor wat ze gaat vinden, typt ze de naam van Roderick Baerentz in het zoekveld. Tot haar schrik verschijnen een hoop mails. Allemaal van een persoon, Koert. Ze opent een willekeurige mail en ze ziet een foto, van haar moeder en Ro. De volgende weer en daarna weer.

‘Fleur?’

Bij het horen van de zware stem van haar vader, vliegt ze op en kijkt hem verschrikt aan. Ze ziet zijn geschrokken, maar ook boze ogen. Ze kan even niets uitbrengen. Frank ziet de foto op het scherm en trekt haar weg.

‘Wat ben je aan het doen?’ Brult hij. ‘Ben je gek geworden?’

‘Pap…’ Ze wilt weglopen, maar ze is ook verdrietig. ‘Pap…ik…als jij het kan, dan kan ik het ook…’

‘Blijf hier’, sist hij. Hij laat haar los en loopt naar de computer. Fleur ziet dat hij de foto weg klikt en haar zoekopdracht ongedaan maakt. Zijn computer gaat uit en hij maakt het bureau leeg. De map met de foto’s van Layla verdwijnt in de kluis. Daarna grijpt hij haar arm en sleurt haar mee.

‘Wat doe je? Au pap’. Ze wordt door hem naar de garage getrokken, waar zijn auto staat. Ze had hem helemaal niet gehoord, blijkbaar was ze verdiept in de achterlijke vieze foto’s van haar moeder en Ro.

‘Ik wil niet horen dat je het alleen wilt doen, zoals Layla. Begrepen? Je luistert naar mij. Je mag zelf je beslissing maken, maar luister eerst naar me’.

Fleur ziet nu de dringende ogen van haar vader. Niet boos, eerder bang. Ze knikt en stapt in de auto.

Layla ~ 15 ~ Verleiding

Afwezig loopt Fleur door een zalencentrum waar ze zojuist een ruimte heeft geïnspecteerd voor het volgende evenement van de vereniging. Nog steeds heeft ze zichzelf niet gemeld op het kantoor. Alleen Diederik heeft ze kort ingelicht, zonder teveel in detail te treden. Al had hij weinig informatie nodig. Goede kans dat de hele vereniging al door had dat Maurits en Annabel samen veel tijd doorbrachten. 

            Ze blijft in een hal staan om haar OV-pas te zoeken als ze iemand haar naam hoort roepen. De stem komt haar zowaar bekend voor en ze kijkt om. Rolf van Haeren Seijst komt op haar afgelopen, de vader van Cedric. ‘Hallo Rolf’. Beleefd groet ze hem met drie zoenen. ‘Wat brengt jou hier?’

            ‘Zaken’. Rolf lacht haar stralend toe. ‘En jij? Ik vermoed de vereniging?’

            ‘Meteen goed. Hoe is het met je?’ Fleur houdt nog wat afstand, want ze weet dat Rolf Layla behoorlijk op haar nek zat in haar relatie met Cedric.

            ‘Goed. Goed. Zijn gangetje. Ben je met de fiets?’

            ‘Nee. Het OV’. Fleur houdt haar kaart omhoog.

            Plotseling legt Rolf een hand op haar schouder. ‘Wil je een lift? Ik kan je eventueel thuis brengen’.

            Fleur voelt haar hart ineens tekeer gaan, maar ze knikt. Als ze met hem mee loopt, merkt ze dat ze nerveus wordt. In de auto merkt ze dat het niet nodig is. Ze praten over de standaard zaken. Catherine en de kinderen. Haar ouders. Maurits. Dan valt ze stil en Rolf merkt het meteen. Hij zoekt contact met haar.

            ‘Wat is er, Fleur?’

            Ze weet niet hoe ze het moet zeggen. Ook niet of het mag. Haeren Seijst valt niet onder Vlorensteijn, dus in die zin is er geen gevaar. Maar Rolf is ook een goede vriend van Florian, Maurits’ vader.

            ‘Het gaat minder nu’, zegt ze maar. ‘Bespreek het liever niet met zijn ouders’.

            ‘Geen probleem, meisje. Je kan alles zeggen als je wilt. Niemand hoort wat van mij’.

            ‘Waarom zou je dat doen?’ Fleur kan een beetje lachen. ‘Je kent me niet eens’.

            ‘Dat weet je toch wel, Fleur?’ Rolf kijkt in zijn spiegels. ‘Of heb ik het verkeerd?’

            Haar hart gaat tekeer. ‘Ik was niet gek’, fluistert ze.

            ‘Nee, Fleur. Dat ben je niet. Maar jij bent met Maurits en ik met Catherine. We kunnen er weinig mee’.

            ‘Ik weet niet meer wat ik ben met Maurits’, zegt Fleur neerslachtig. ‘Het is wel toevallig dat ik jou ineens tegenkom. Of niet?’

            ‘Daar hoef je niets achter te zoeken. Alhoewel, ik ben wel vaker in dat centrum’.

            Fleur knikt bedenkelijk. ‘Rolf, ben je weleens met mama geweest?’

            ‘Nee, Fleur. Je vader is mijn beste vriend, daar begin ik niet aan. Je moeder is een prachtvrouw, maar dat doe ik niet’. Hij lacht. ‘Je durft wel, jongedame’.

            ‘Ik zie je altijd kijken naar haar’.

            ‘Daar blijft het bij, het is moeilijk niet naar Beth Vlorensteijn te kijken’.

            Net als Annabel denkt Fleur. Catherine vindt ze ook een geweldige vrouw. Van Layla heeft ze niet anders dan goede verhalen gehoord. Daarom doet ze niets. Net als Layla niets deed. Hoewel ze graag zou willen. Vanwege Maurits. Annabel. Haar idiote moeder. Al jaren is Rolf een verleiding voor Fleur, maar ze was met Maurits. Ondanks zijn gedrag en de onduidelijkheid in hun relatie, laat ze Rolf niet toe. Ze bedankt hem beleefd voor zijn lift en loopt naar het appartement. Alleen.