Ivy ~ Bewondering

Schoonheid. Mensen bewonderen het. Adoreren het. Verafschuwen het. Liefde en haat liggen zo dicht bij elkaar als het om schoonheid gaat. Bestaat dan wel iets als mooi. Wanneer noemen we iets of iemand mooi? Als het aan bepaalde standaarden voldoet. Over welke standaarden wordt dan gesproken? Standaarden van wie? Van wat? Persoonlijk. Culturele. De mode.

Als ik in de spiegel kijk, voldoe ik nergens aan. Als ik afga op het gedrag van mensen, voldoe ik nergens aan. Als ik kijk in de ogen van mannen, dan zie ik verlangen. Als ik kijk in de ogen van vrouwen, dan zie ik afgunst. Bij mij lijken verlangen en afgunst gelijk. Dat is raar. Toch? Wat maakt mij dat?

Daarom beschouw ik schoonheid niet als een gevoel. Ik ben geen gevoel. Ik ben Ivy. Ik voldoe niet. Nog steeds niet. Ik leef en leer. Iedere dag opnieuw. Om te voldoen, zodat ik ooit, ooit, gelijk ben voor iedereen. Geen verlangen. Geen afgunst. Gewoon waardering, omdat ik besta.